മലയാള പരിഭാഷ: കെ. രാമചന്ദ്രന്‍. സഹായം: പി. പ്രേമചന്ദ്രന്‍, ആര്‍. നന്ദലാല്‍
രാത്രിയും മൂടല്‍മഞ്ഞും
പ്രശാന്തമായ ഒരു പ്രദേശം
കാക്കകള്‍ പറക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ മൈതാനം
കാറുകളും കര്‍ഷകരും കമിതാക്കളും കടന്നു പോകുന്ന ഒരു നിരത്ത്
ചന്തകളും കുന്നുകളും ഉള്ള ഒരു ഉള്‍നാടന്‍ ഗ്രാമം
ഇവയൊക്കെയും നമ്മെ ഒരു കോണ്‍സന്‍ട്രേഷന്‍ ക്യാമ്പിലേക്ക് നയിക്കാം.
സ്റ്റൂട്ട്‌ഹോഫ്, ഒറാനല്‍ബര്‍ഗ്, ഓഷ്വിറ്റ്‌സ്
ന്യൂയെന്‍ഗാം, ബെല്‍സെന്‍ റാവന്‍സ്ഡ്രക്ക്, ഡോഷോ
ഇതൊക്കെ മറ്റു പേരുകള്‍ പോലെ ഭൂപടങ്ങളിലും ഗൈഡുബുക്കുകളിലുമുള്ള പേരുകളായിരുന്നു
രക്തം ഉണങ്ങി, നാവുകള്‍ നിശ്ശബ്ദമായി
ക്യാമറ മാത്രമാണ് ഈ കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്കുചുറ്റും കറങ്ങിനടക്കുന്ന സന്ദര്‍കന്‍
തടവുകാര്‍ നടന്ന സ്ഥലങ്ങളില്‍ കളകള്‍ വളര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്
കമ്പിവേലികളില്‍ ഇപ്പോള്‍ വൈദ്യുതിയില്ല.
നമ്മുടേതല്ലാത്ത ഒരു കാലൊച്ചയും കേള്‍ക്കാനില്ല.
1933.
യന്ത്രം ചലിക്കുകയാണ്.
രാഷ്ട്രത്തിന് ഒരേ സ്വരമേ ആകാവൂ.
പരാതികളോ വഴക്കുകളോ വേണ്ട.
രാഷ്ട്രം ജോലിയെടുപ്പിക്കുകയാണ്.
കോണ്‍സന്‍ട്രേഷന്‍ ക്യാമ്പ് പണിതിട്ടുള്ളത് ഒരു വന്‍കിട ഹോട്ടലോ സ്റ്റേഡിയമോ പോലെയാണ്:
കോണ്‍ട്രാക്റ്റര്‍മാര്‍, എസ്റ്റിമേറ്റുകള്‍, മത്സരിച്ചുള്ള ടെണ്ടറുകള്‍,
ഉന്നതങ്ങളില്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍; കോഴ ഇതെല്ലാം ആവശ്യമാണ്.
ശൈലി ഏതായാലും മതി.
സ്വിസ് സ്റ്റൈല്‍.
ഗരാഷ് സ്റ്റൈല്‍.
ജാപ്പനീസ് മാതൃക.
ഒരു ശൈലിയുമില്ലാതെയും.
ശില്പികള്‍ സാവകാശം ഗേറ്റുകള്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്നു. ഒരു തവണയില്‍ കൂടുതല്‍ ആരും ഉപയോഗിക്കില്ല.
ഇതിനിടിയില്‍ ജര്‍മനിയില്‍ നിന്ന് ബര്‍ജര്‍ എന്ന തൊഴിലാളി,
ആംസ്റ്റര്‍ഡാമില്‍ നിന്ന് സ്റ്റേണ്‍ എന്ന ഒരു ജൂതവിദ്യാര്‍ത്ഥി,
ക്രാക്കോവില്‍ നിന്ന് ഷ്മുസ്‌കി എന്ന വ്യാപാരി,
ആനെറ്റ് എന്ന ബോര്‍ഡോയിലെ സ്‌കൂള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥിനി, ജനങ്ങള്‍ അവരുടെ ദൈനംദിനം ജീവിക്കുന്നു,
വീട്ടില്‍ നിന്നും നൂറുകണക്കിന് മൈല്‍ അകലെ അവര്‍ക്കൊരു സ്ഥലം ഒരുങ്ങുന്നുണ്ടെന്നറിയാതെ.
ഒരു ദിവസം കെട്ടിടം പണി തീരും.
അവര്‍ക്ക് ചെയ്യാനുള്ളത് അവിടെ എത്തുക എന്നത് മാത്രം
വാര്‍സയില്‍നിന്ന് വളഞ്ഞുപിടിക്കപ്പെട്ട്,
ലോര്‍ഡ്‌സില്‍ നിന്ന്, പ്രാഗില്‍ നിന്ന്,
ബ്രസല്‍സില്‍ നിന്ന് ഏഥന്‍സില്‍ നിന്ന്
സാഗ്രെബില്‍ നിന്ന് ഒഡേസയില്‍ നിന്ന് റോമില്‍ നിന്ന്
പിത്തി വിയേഴ്‌സിലെ കരുതല്‍ തടങ്കലില്‍ നിന്ന്,
ബെല്‍സ്ഹീവില്‍ നിന്ന് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട്,
കോംബീനിലെ പ്രതിരോധത്തിന്റെ അംഗങ്ങളായി വളഞ്ഞുപിടിക്കപ്പെട്ട്, അങ്ങിനെയങ്ങിനെ.....
കയ്യോടെ പിടിക്കപ്പെട്ടവര്‍, അബദ്ധത്തില്‍ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടവര്‍, വെറും നിര്‍ഭാഗ്യവാന്മാര്‍
ഇവരെല്ലാം ക്യാമ്പിലേക്കെത്തിച്ചേരും.
വാതില്‍ അടച്ചുപൂട്ടിയ അജ്ഞാതവണ്ടികള്‍.
ഓരോ വാഗണിലും നൂറുകണക്കിന് തടവുകാര്‍.
രാപ്പകല്‍ ഭേദമില്ലാതെ, വിശപ്പും, ദാഹവും മോഹാലസ്യവും ഭ്രാന്തും.
ചിലപ്പോള്‍ ഒരു സന്ദേശം താഴേക്ക് പറന്നുവരുന്നത് പെറുക്കിയെടുക്കാം?
മരണം, ആദ്യത്തെ ഇരയെ റാഞ്ചുന്നു.
ഇരുട്ടിലും മൂടല്‍മഞ്ഞിലും വീണ്ടും ഇരകളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
ഇന്ന് അതേ പാതയില്‍ സൂര്യപ്രകാശം.
അതുവഴി പോകുക നാം , പക്ഷെ എന്തുതേടി?
വാതില്‍ തുറന്നപ്പോള്‍ പുറത്തുവീണ മൃതദേഹങ്ങളുടെ അടയാളങ്ങളോ?
കുരയ്ക്കുന്ന പട്ടികളും തീക്ഷ്ണമായ സെര്‍ച്ച്‌ലൈറ്റുകള്‍ക്കുമിടയ്ക്ക്
തോക്കിന്‍ മുനയില്‍ ആദ്യം അവിടേക്ക് നയിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യരെയോ,
മനുഷ്യരെ ചുട്ടെരിച്ച ചൂളകളെയോ,
നാസികള്‍ക്കിഷ്ടപ്പെട്ട അനേകം രാത്രിദൃശ്യങ്ങളിലൊന്നില്‍,
ക്യാമ്പിന്റെ ആദ്യകാഴ്ച. മറ്റൊരു ഗ്രഹം.
കുളിമുറി / രോഗാണുവിമുക്തമാക്കല്‍
ശുചിത്വത്തിനെന്ന പേരില്‍
നഗ്നത ഒറ്റയടിക്ക് അവരുടെ അഭിമാനം മുഴുവന്‍ ഉരിച്ചുകളയുന്നു
ക്ഷൗരം ചെയ്യപ്പെട്ട്.
പച്ച കുത്തപ്പെട്ട്.
നമ്പറിട്ട്.
തനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാന്‍ പോലും കഴിയാത്ത ഒരു ആധിപത്യത്തിന്‍ കീഴിലമര്‍ന്ന്,
വരയുള്ള നീലയൂണിഫോമിട്ട്,
ചിലപ്പോള്‍ ഇരുട്ടെന്നും മഞ്ഞെന്നും വര്‍ഗീകരിക്കപ്പെട്ട്,"
"രാത്രിയും മൂടല്‍ മഞ്ഞും"
അരുണത്രികോണവുമായി തടവുപുള്ളി ആദ്യമായി ഹരിതത്രികോണങ്ങള്‍ ധരിച്ചവരെ കാണുന്നു:
സാധാരണ കുറ്റവാളികള്‍, അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെട്ടവരില്‍ യജമാനന്മാര്‍.
കാപ്പോ അവരുടെ മുകളിലാണ്,
ഒരു സാധാരണകുറ്റവാളി മാത്രം.
അതിനും മേലെ എസ്.എസ്., തൊട്ടുകൂടാത്തവര്‍ മൂന്നുവാര അകലത്തുനിന്നുമാത്രം അഭിസംബോധന ചെയ്യപ്പെടുന്നവര്‍.
എല്ലാറ്റിനും മേലെ കമാന്റന്റ് ആണ് അയാള്‍ എല്ലാറ്റിനും മേല്നോട്ടം വഹിക്കുന്നു.
അയാള്‍ ക്യാമ്പിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയില്ലെന്ന് ഭാവിക്കുന്നു
ആര്‍ക്കാണറിയാത്തത്?
ഉണ്ടാക്കിയവര്‍ തന്നെ അതിനെ വെറുത്തുപോയ ഈ ക്യാമ്പിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍
അവിടെ ദുരിതമനുഭവിച്ചവര്‍ക്ക് പോലും അളക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല
അപ്പോള്‍ യാഥാര്ത്ഥ്യമെന്താണെന്നറിയുവാന്‍ ഇന്ന് നമുക്കെങ്ങനെ കഴിയും?
ഈ മരക്കട്ടകള്‍, മൂന്നുപേരുറങ്ങിയ ഈ കട്ടിലുകള്‍,
ആളുകള്‍ ഒളിച്ചിരുന്ന ഈ മാളങ്ങള്‍
ഒളിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും ഉറങ്ങുകയും ചെയ്ത സ്ഥലങ്ങള്‍
ഉറക്കം തന്നെ ഒരപകടമായിരുന്നു-
ഏത് വിവരണത്തിനും ഏത് ചിത്രത്തിനും അതിന്റയൊക്കെ യഥാര്‍ത്ഥമാനം പുന:സൃഷ്ടിക്കാന്‍ കഴിയില്ല:
അവസാനിക്കാത്ത, നിരന്തരമായ ഭീതി.
പുല്ലുമടഞ്ഞ പായ നമുക്ക് വേണം, അത് ഭക്ഷണശാലയും സൂക്ഷിപ്പുമുറിയുമാണ്,
മത്സരിച്ചെടുത്ത് പുതക്കേണ്ട പുതപ്പാണ്. എല്ലാ നാവുകളിലും ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്ന,
ശാപവചനങ്ങളും ഭര്‍ത്സനങ്ങളുമാണ്,
എസ് എസ്സുമാര്‍ പെട്ടെന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെടും,
പരിശോധനയും പീഡനവും വളരെ ഉത്സാഹത്തോടെ.
ഈ ഇഷ്ടികസത്രത്തിന്റെയും പീഡനസ്വപ്നങ്ങളുടെയും
പുറന്തോട് മാത്രമേ കാണിക്കാന് നിവൃത്തിയുള്ളൂ; ഉപരിതലം മാത്രം
ഇതാണ് സംവിധാനം:
ലായങ്ങളോ ഗാരേജുകളോ വര്‍ക്‌ഷോപ്പുകളോ ആയിരിക്കാവുന്ന കെട്ടിടങ്ങള്‍.
പാഴ്‌നിലമായിക്കഴിഞ്ഞ ഒരു തുണ്ട് ഭൂമി.
നിസ്സംഗമായ ശരത്കാലാകാശം.
തുളച്ചുകയറുന്ന നിലവിളിയൊച്ചകളുടെ രാത്രിയെ സങ്കല്പിച്ചെടുക്കാന്‍ ഇതൊക്കെ മാത്രമേ ബാക്കിയുള്ളൂ
ശല്യമുണ്ടാക്കുന്ന പ്രാണികളും കൂട്ടിയിടിക്കുന്ന പല്ലുകളും.
എന്നിട്ടും വേഗം ഉറങ്ങാനുള്ള ശ്രമം
വെള്ളകീറുമ്പോഴുണരുന്നു
രാത്രിയില്‍ മോഷ്ടിച്ചവയ്ക്കുവേണ്ടി ആളുകള്‍ പരസ്പരം തിരയുന്നു.
രാവിലെ 5:00 മണി. - പരിശോധനാഗ്രൊണ്ടില്‍ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിന്റെ നീണ്ട നിര.
ഹാജര്‍ വിളിക്കുമ്പോള്‍ തലേന്ന് രാത്രി മരിച്ചവരുടെ നമ്പര്‍ ഉണ്ടാവില്ല.
അവര്‍ ഫാക്റ്ററിയിലേക്കും ഖനിയിലേക്കും നീങ്ങുമ്പോള്‍
ബാന്‍ഡുകാര്‍ ഒരു മാര്‍ച്ചിങ് ഗീതം വായിക്കുന്നുണ്ടാവും.
മണ്ണില്‍, ഉറഞ്ഞുപോവുന്ന ചെളിയില്‍,
ആഗസ്തിന്റെ ചൂടില്‍ കഠിനമായ ജോലി. ദാഹവും, വയറിളക്കവും.
മോട്ട്‌ഹോസന്‍ ഖനിയിലേക്കുള്ള ഈ ചവിട്ടുപടികള്‍ നിര്‍മിക്കുമ്പോള്‍
മൂവായിരം സ്‌പെയിന്‍കാര്‍ മരിച്ചു.
ഭൂഗര്‍ഭ ഫാക്ടറികളില്‍ ജോലിചെയ്യുമ്പോള്‍,
മാസംതോറും അവര്‍ കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ആഴത്തില്‍ കുഴിച്ചു. ഒളിച്ചു; കൊന്നു.
അവര്‍ക്കെല്ലാം സ്ത്രീകളുടെ പേരായിരുന്നു. ഡോറ, ലോറ.
ഈ തൂക്കം കുറഞ്ഞ അപരിചിതരായ ജോലിക്കാരെ വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.
എസ്.എസ്. അവരെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ഹാജര്‍ വിളിക്കുന്നു, പരിശോധിക്കുന്നു.
ക്യാമ്പിലേക്കു മടങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ് അവരെ റാഞ്ചുന്നു
നാടന്‍ശൈലിയിലുള്ള അറിയിപ്പുകള്‍ എല്ലാവരോടും മടങ്ങിപ്പോവാന്‍ നിര്‍ദേശിക്കുന്നു.
കാപ്പോവിന് അതത് ദിവസത്തെ ഇരകളുടെ കണക്കെടുത്താല്‍ മതി.
തടവുകാര്‍ അവരുടെ ജീവിതത്തിലും സ്വപ്നത്തിലും അലട്ടുന്ന ഒരേ ഒരു ചിന്തയിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു:
ഭക്ഷണം.
സൂപ്പ്.
ഓരോ സ്പൂണും വിലമതിക്കാനാവാത്തതാണ്.
ഒരു സ്പൂണ്‍ കുറഞ്ഞാല്‍ ജീവിതത്തിലൊരു ദിവസം കൂടി കുറയും.
ഒരു പ്ലേറ്റ് സൂപ്പിനു പകരം രണ്ടോ മൂന്നോ സിഗരറ്റ് കിട്ടും.
മോഷ്ടാക്കളില്‍ നിന്ന് തങ്ങളുടെ വിഹിതം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ശേഷി പലര്‍ക്കുമില്ല.
മഞ്ഞിലോ ചെളിയിലോ എവിടെയായാലും വേണ്ടില്ല ഒന്നു തല ചായ്ക്കണം.
എവിടെയെങ്കിലും കിടന്ന് സ്വന്തമായ മരണം മരിക്കണം
കക്കൂസുകളും അവയിലേക്കുള്ള മാര്‍ഗങ്ങളും.
ഉന്തിയ വയറുള്ള അസ്ഥികൂടങ്ങള്‍ ഏഴോ എട്ടോ തവണ രാത്രിയിലിവിടെ എത്തും
സൂപ്പ് വയറിളക്കാന്‍ വളരെ നല്ലതായിരുന്നു
നിലാവത്ത് കുടിച്ച് ലഹരിയില്‍ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന കാപ്പോവിനെ കണ്ടവരുടെ കഷ്ടകാലം.
അവര്‍ ഭയത്തോടെ പരസ്പരം നിരീക്ഷിച്ചു,
പരിചിതമായ ലക്ഷണങ്ങളുണ്ടോ എന്നറിയാന്‍:
''രക്തം പുറത്തുപോവുന്നത്'' മരണലക്ഷണമാണ്.
കരിഞ്ചന്ത: നിഗൂഢമായ വാങ്ങല്‍, വില്‍ക്കല്‍, കൊല്ലല്‍
സുഹൃത്തുക്കളെ സന്ദര്‍ശിച്ച് വാര്‍ത്തകളും കേട്ടുകേള്‍വികളും കൈമാറി,
പ്രതിരോധ ഗ്രൂപ്പുകള്‍ സംഘടിപ്പിക്കുന്നു.
ഭയം കൊണ്ടും ഭീകരത കൊണ്ടും മെനയപ്പെട്ട ഒരു സംഘം സാവകാശം ഉടലെടുക്കുന്നു
എന്നാല്‍ എസ്.എസ് മാരെയും അവരുടെ മുദ്രാവാക്യങ്ങളെയും അപേക്ഷിച്ച് ഭ്രാന്ത് കുറഞ്ഞത്
"വൃത്തിയാണ് ആരോഗ്യം."
"പ്രവൃത്തിയാണ് സ്വാതന്ത്ര്യം."
"ഓരോരുത്തര്ക്കും അവരവരുടെ പങ്ക്."
"ഒരു പേന്‍ എന്നാല്‍ മരണമെന്നര്‍ത്ഥം." എന്നാല്‍ എസ്.എസ്. ഓഫീസര്‍മാര്‍ക്കോ?
ഓരോ ക്യാമ്പിലും അമ്പരപ്പിക്കുന്ന ചിലതുണ്ട്:
ഒരു സിംഫണി ഓര്‍ക്കസ്ട്ര.
ഒരു മൃഗശാല.
ഹിംലര്‍ അപൂര്‍വപുഷ്പങ്ങള്‍ വിരിയിച്ചെടുക്കുന്ന ഹരിതഗൃഹങ്ങള്‍.
ബുഖന്‍വാല്‍ഡില്‍ ഗെഥെയുടെ ഓക്കുമരം.
ക്യാമ്പ് പണിതത് അതിനുചുറ്റുമാണ്. പക്ഷെ ഓക്ക് നിലനിര്ത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഒരനാഥമന്ദിരം കുറച്ചുദിവസത്തേക്ക് മാത്രം; വീണ്ടും വീണ്ടും പുതുതാരംഭിക്കും.
ശയ്യാവലംബികള്‍ക്കുള്ള ബാരക്കുകള്‍.
ഇത്തരം സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ അകലെയല്ലാത്ത യഥാര്‍ത്ഥ ലോകം എന്നോ....,
ഭൂതകാലത്തെ ലോകമെന്നോ തോന്നും - ശാന്തമായ ഒരു ഭൂഭാഗചിത്രം പോലെ.
തടവുകാര്‍ക്ക് അതൊരു മായക്കാഴ്ച മാത്രമായിരുന്നു.
നിരീക്ഷണകേന്ദ്രങ്ങള്‍ ചൂഴുന്ന സ്വയംസമ്പൂര്‍ണമായ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലാണ് അവര്‍ ജീവിക്കുന്നത്
ക്യാമ്പിലെ പെരുമാറ്റം നിരന്തരം നിരീക്ഷിക്കപ്പെടും
പട്ടാളക്കാര്‍ തടവുകാരെ ചാരക്കണ്ണുകൊണ്ട് നോക്കും
ചിലപ്പോള്‍, അവരെ കൊന്നുകളയും;
മടുപ്പ് മാറ്റാന്‍ മറ്റൊന്നും ചെയ്യാനില്ലാത്തതുകൊണ്ട്
എല്ലാം ശിക്ഷകള്‍ക്കും, അവഹേളനത്തിനുമുള്ള....
ഒഴിവുകഴിവുകളാണ്.
ഹാജര്‍വിളി മണിക്കൂറുകളോളം നീളും
വിരിച്ചത് ശരിയായില്ലെങ്കില്‍ ചൂരല്‍ കൊണ്ട് ഇരുപതടി
ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത വിധത്തില്‍ കഴിഞ്ഞുകൂടുക. ദൈവങ്ങളോട് ആംഗ്യം കാണിക്കരുത്
അവര്‍ക്ക് തൂക്കുമരങ്ങളുണ്ട്, ബലിക്കളമുണ്ട്
നമ്മുടെ കണ്‍വെട്ടത്തല്ലാത്ത പതിനൊന്നാം ബ്ലോക്കിലെ ഈ മുറ്റം,
വധശിക്ഷയ്ക്കായി പ്രത്യേകം സജ്ജീകരിക്കപ്പെട്ടതാണ്.
വെടിയുണ്ടകള്‍ തുളഞ്ഞുകയറാതിരിക്കാനുണ്ടാക്കിയ സുരക്ഷിതമായ ഭിത്തികള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക
ഇത് ഹാര്‍ട്ഹീം. മറച്ച ജനാലകളുള്ള വണ്ടികളില്‍....
ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന യാത്രക്കാരെ പിന്നീടൊരിക്കലും ആരും കണ്ടില്ല.
രാത്രി പുറപ്പെടുന്ന 'കറുത്ത വാഹനം' അതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും ഒരിക്കലും നമ്മള്‍ അറിയില്ല.
എന്നാല്‍ മനുഷ്യന് അവിശ്വസനീയമായ പ്രതിരോധശേഷിയുണ്ട്.
ശരീരം ക്ഷീണംകൊണ്ട് വിവശമാവുമ്പോഴും മനസ്സ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു
ബാന്റേജിട്ട കൈകള്‍ ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
അവ സ്പൂണുകളും പാവകളും പോലുള്ള ചെറിയ ചെറിയ സാമഗ്രികളുണ്ടാക്കിയൊളിച്ചുവയ്ക്കും
രാക്ഷസന്മാര്‍.
പെട്ടികള്‍.
അവര്‍ എഴുതുകയും കുറിപ്പുകള്‍ തയ്യാറാക്കുകയും ചെയ്യും.
അവര്‍ മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കിയും സ്വപ്നങ്ങളെ സജീവമാക്കിയും നിര്‍ത്തുന്നു.
"ബാസ്കിലെ ക്രൊ ഫിഷ്"
അവര്‍ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചാലോചിക്കും.
അവര്‍ രാഷ്ട്രീയമായി സംഘടിക്കുകപോലും ചെയ്യും
ക്യാമ്പ് ജീവിതം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള സ്വന്തം അവകാശത്തെക്കുറിച്ച് സാധാരണ കുറ്റവാളികളോടു കലഹിക്കുകപോലും ചെയ്യും
തങ്ങളേക്കാള്‍ മോശമായ അവസ്ഥയിലുള്ള സുഹൃത്തുക്കളെ അവര്‍ ശുശ്രൂഷിക്കും.
സ്വന്തം ഭക്ഷണം അവര്‍ക്ക് പങ്കിട്ടുനല്‍കുകയും പരസ്പരം സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും
മരിക്കാറായാവരെ, അവസാനആശ്രയമെന്ന മട്ടില്‍.....
തപിക്കുന്ന മനസ്സോടെ ആശുപത്രിയില്‍ കൊണ്ടുപോകും.
യഥാര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള ആശുപത്രിയാണ് ഈ കെട്ടിടമെന്ന് തോന്നും.
ഇവിടെയെത്തിയാല്‍ യഥാര്‍ത്ഥ കിടക്ക പ്രതീക്ഷിക്കാം
എന്നാല്‍ സിറിഞ്ചുകൊണ്ടുള്ള മരണമെന്ന അപകടസാധ്യതയുണ്ട്.
മരുന്നുകള്‍ കേവലം വിശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ മാത്രമായിരുന്നു. മുറിവു വച്ചുകെട്ടാന്‍ കടലാസുകള്‍.
എല്ലാ വ്രണത്തിനും എല്ലാ രോഗങ്ങള്‍ക്കും ഒരേ ഓയിന്റ്‌മെന്റ്
വിശന്നുവലയുമ്പോള്‍ ചിലര്‍ ബാന്‍ഡേജുകള്‍ ഭക്ഷിക്കും.
ഒടുവില്‍, ഓരോ തടവുകാരനും കൂടെയുള്ളവനെപ്പോലെ തന്നെയാകും
പ്രായമൊന്നും ബാധകമല്ലാത്ത, മലര്‍ക്കെ തുറന്ന കണ്ണുകളോടെ, മരിക്കുന്ന ഒരു ശരീരം
ഇവിടെ ഒരു ശസ്ത്രക്രിയാവിഭാഗമുണ്ടായിരുന്നു
ഒരു യഥാര്‍ത്ഥ ആശുപത്രിയിലാണ് എന്ന് ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും നിങ്ങള്‍ വിചാരിക്കുന്ന ഒന്ന്.
ഒരു എസ്.എസ്. ഡോക്ടര്
പേടിയുളവാക്കുന്ന ഒരു നഴ്‌സ്..
ഈ സംവിധാനത്തിന്റെയൊക്കെ പിറകിലെന്താണ്?
ആവശ്യമില്ലാത്ത ശസ്ത്രക്രിയകള്‍, അവയവം മുറിച്ചുമാറ്റല്‍
പരീക്ഷണാര്‍ത്ഥം നടത്തുന്ന അംഗഭംഗങ്ങള്‍.
എസ്.എസ്. സര്‍ജന്മാരെപ്പോലെ കാപ്പോകളും അവരുടെ കൈ വെക്കും.
വന്‍കിട മരുന്നുനിര്‍മാണശാലകള്‍ അവരുടെ വിഷഉല്പന്നങ്ങളുടെ സാമ്പിളുകള്‍ ഇവിടേയ്ക്കയക്കുന്നു,
അല്ലെങ്കില്‍ തടവുകാരെ ഇവിടെ നിന്ന് വാങ്ങി അവരില്‍ അവ പരീക്ഷിക്കുന്നു.
ഈ ഗിനിപ്പന്നികളില്‍ ചിലവ അതിജീവിക്കും,
ഷണ്ഡീകരിക്കപ്പെട്ട്..
ഫോസ്ഫറസ് കൊണ്ട് പൊള്ളി.
വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്താന്‍ സാധിച്ചാല്‍ പോലും,
ആജീവാനന്തം മായാത്ത വടുക്കള്‍ അവരുടെ മാംസത്തില്‍ അടയാളപ്പെടും.
വന്ന ഉടന്‍ തന്നെ ഈ സ്ത്രീപുരുഷന്മാരുടെ ഫോട്ടോകള്‍ അധികാരികള്‍ എടുത്തുവയ്ക്കും
പേരുകളും കുറിച്ചുവയ്ക്കും. 22 രാഷ്ട്രങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള പേരുകള്‍
നൂറുകണക്കിന് രജിസ്റ്ററുകള്‍, ആയിരക്കണക്കിന് സൂചികകള്‍.
മരിച്ചവരുടെ പേരിന് മുകളില്‍ ഒരു ചുവന്ന വെട്ട്.
ഭ്രാന്തവും മിക്കപ്പോഴും കൃത്യതയില്ലാത്തുമായ ഈ പുസ്തകങ്ങള്‍ സൂക്ഷിക്കുന്നതും തടവുകാര്‍ തന്നെ
എസ്.എസ് മാരും അധികാരമുള്ള കാപോകളും മേല്‍നോട്ടം വഹിക്കും.
ഇവരാണ് ക്യാമ്പിന്റെ നടത്തിപ്പുകാര്‍, വരേണ്യവിഭാഗം
കാപ്പോവിന് സ്വന്തമായ മുറിയുണ്ട് അവിടെ ആവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങള്‍ കരുതിവെയ്ക്കാം
വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ സ്വീകരിക്കാം
കമാന്റന്റിന് സമീപത്തുതന്നെ വസതിയുണ്ട്
മാന്യമായ ഒരു കുടുംബജീവിതമുണ്ടെന്ന് തോന്നിക്കാന്‍ ഭാര്യ അവളുടെ പങ്ക് വഹിക്കും.
മറ്റേത് തടവറ നഗരത്തിലുമെന്ന പോലെ.
അവര്‍ക്ക് ഒരു പക്ഷേ കൂടുതല്‍ മടുപ്പുണ്ടെന്ന് മാത്രം;
യുദ്ധം അവസാനിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
കൂടുതല്‍ ഭാഗ്യവാന്മാരായ കാപ്പോകള്‍ക്ക് ഒരു വേശ്യാലയമുണ്ട്
ആ സ്ത്രീകള്‍ക്കു കൂടുതല്‍ മെച്ചപ്പെട്ട ഭക്ഷണം കിട്ടുന്നുണ്ട് എന്നാലും, മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ മരിക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടവര്‍
ചിലപ്പോള്‍ ഒരപ്പക്കഷണം പുറത്തുള്ള ചങ്ങാതികള്‍ക്കുവേണ്ടി ഈ ജനലിലൂടെ വീഴാറുണ്ട്.
ഒരു യഥാര്‍ത്ഥനഗരത്തിന്റെ പ്രതീതി കെട്ടിപ്പൊക്കാന്‍ എസ്.എസ്സിന് സാധിച്ചിരുന്നു,
ആശുപത്രി, വേശ്യാലയത്തെരുവ്, വാസസ്ഥലം എല്ലാമുണ്ട്
ഒരു ജയിലുപോലും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഈ തടവറകളില്‍ എന്ത് നടന്നുവെന്ന് വിവരിക്കുന്നത് നിഷ്ഫലമാണ്.
അന്തേവാസികള്‍ക്ക് നില്‍ക്കാനോ കിടക്കാനോ പറ്റാത്ത വിധത്തില്‍ രൂപകല്‍പന ചെയ്ത തടവറകള്‍,
സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ദിവസങ്ങളോളം തുടര്‍ച്ചയായി ഇവിടെ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.
വാതായനങ്ങള്‍, ശബ്ദം കടന്നുപോവാത്തവയായിരുന്നില്ല.
1942.
ഹിംലര്‍ സന്ദര്‍ശനം നടത്തുന്നു.
"നമ്മള്‍ നശിപ്പിക്കണം; എന്നാല്‍ ഉല്‍പാദനക്ഷമമായി വേണം അത്.."
ഉല്‍പാദനത്തിന്റെ കാര്യം സാങ്കേതികവിദഗ്ദ്ധരെ ഏല്‍പിച്ച്,
ഹിംലര്‍ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത് നശീകരണത്തിലാണ്.
അവര്‍ പദ്ധതികള്‍ പഠിക്കുന്നു.
മാതൃകകള്‍.
അത് അവര്‍ നടപ്പിലാക്കുന്നു, തടവുകാര്‍ തന്നെ ഈ ജോലിയില്‍ സഹായിക്കുന്നു.
ഒരു ശ്മശാനം, പുറത്തുനിന്നു നോക്കുമ്പോള്‍ മനോഹരമായൊരു ചിത്രം പോലെ തോന്നിക്കും.
ഇന്ന് വിനോദസഞ്ചാരികള്‍ അവയുടെ മുന്നില്‍ നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കും.
നാടുകടത്തല്‍ യൂറോപ്പിലാകെ വ്യാപിക്കുന്നു.
സംഘങ്ങള്‍ക്ക് വഴി തെറ്റുന്നു; നിര്‍ത്തുന്നു പിന്നെയും യാത്ര ആരംഭിക്കുന്നു,
അവര്‍ക്ക് മേല്‍ ബോംബിടുന്നു; അവസാനം അവര്‍ എത്തുന്നു..
ചിലര്‍ക്ക് വിഛേദനം ഇപ്പോള്‍ത്തന്നെ സംഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞു.
ബാക്കിയുള്ളവര്‍ക്ക് വൈകാതെ അതുണ്ടാകും.
ഇടതുവശത്തുള്ളവര്‍ ജോലി ചെയ്യുമ്പോള്‍ വലതുവശത്തുള്ളവര്‍....
ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ ഒരു കൂട്ടക്കൊലയ്ക്ക് മുമ്പെടുത്തതാണ്.
കൈകൊണ്ട് കൊല്ലാന്‍ സമയമെടുക്കും.
സൈക്ലോണ്‍ വാതകസിലിണ്ടറുകള്‍ക്ക് ഓര്‍ഡര്‍ കൊടുക്കുന്നു.
ഗ്യാസ് ചേമ്പറുകള്‍ മറ്റു സാധാരണകെട്ടിടങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഒട്ടും വ്യത്യസ്തത തോന്നിച്ചിരുന്നില്ല.
അകത്ത് ഒരു കുളിമുറി പോലുള്ള ഇടം പുതുതായെത്തുന്നവരെ സ്വാഗതം ചെയ്തു.
വാതിലുകള്‍ അടച്ചുപൂട്ടി.
കൃത്യസമയം പാലിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഒരേയൊരു സൂചന- പക്ഷെ നിങ്ങളതറിഞ്ഞിരിക്കണം-
നഖം കൊണ്ട് മേല്‍ക്കൂരയില്‍ കോറിയ വരകള്‍.
കോണ്‍ക്രീറ്റ് പോലും മാന്തിപ്പൊളിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശ്മശാനങ്ങള്‍ തികയാതെ വന്നപ്പോള്‍ വലിയ ചിതകളൊരുക്കി.
എന്നാല്‍ ഈ തീച്ചൂളകള്‍ക്ക് ആയിരക്കണക്കിന് ശവങ്ങളെ ഒരു ദിവസം കൈകാര്യം ചെയ്യാം
എല്ലാം സംരക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.
യുദ്ധത്തിലായിരുന്ന നാസികളുടെ കരുതലുകളാണ് ഇതെല്ലാം.
ഇവിടെയാണ് അവരുടെ കരുതല്‍ശേഖരങ്ങള്‍.
സ്ത്രീകളുടെ തലമുടിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല.
കിലോവിന്ന് 15 ഫെന്നിങ് വിലയ്ക്ക് വിറ്റ് വസ്ത്രമുണ്ടാക്കാന്‍ അതുപയോഗിക്കുന്നു.
എല്ലില്‍ നിന്ന്....
വളം - അവര്‍ ശ്രമിച്ചുനോക്കി
ശരീരത്തില്‍ നിന്ന് - വാക്കുകള്‍ അപര്യാപ്തമാണ്.
ശരീരത്തില് നിന്ന് സോപ്പുണ്ടാക്കുന്നു.
തൊലികൊണ്ട്...
1945.
ക്യാമ്പുകള്‍ പരക്കെ വ്യാപിക്കുന്നു അവയെല്ലാം നിറഞ്ഞു കവിയുന്നു.
ലക്ഷക്കണക്കിന് നിവാസികളുള്ള ഈ നഗരങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ് പൊട്ടിത്തെറിക്കാറായിരിക്കുന്നു.
ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്ത ഈ തൊഴില്‍ശേഷിയില്‍ വന്‍കിടവ്യവസായികള്‍ താല്‍പര്യമെടുക്കുന്നു
ഫാക്റ്ററികള്‍ സ്വന്തമായി ക്യാമ്പുകള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു. അവ എസ്സ്.എസ്സ്.കളുടെ പരിധിക്കപ്പുറത്താണ്.
സ്റ്റെയര്‍, ക്രപ്പ്, ഹൈന്‍കല്‍
ഐജിഫാര്‍ബെന്‍, സീമെന്‍സ്, ഗറിങ് മുതലായ കമ്പനികള്‍ തൊഴിലാളികളെ എടുത്തത് ഇവിടെ നിന്ന്
നാസികള്‍ യുദ്ധം ജയിച്ചെങ്കില്.....
ഈ പുതിയ നഗരങ്ങള്‍ അവരുടെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമാണ്.
എന്നാല്‍ അവര്‍ യുദ്ധം തോല്‍ക്കുകയാണ്.
ശ്മശാനങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ട കല്‍ക്കരിയില്ല അന്തേവാസികള്‍ക്ക് ഭക്ഷണവുമില്ല.
ക്യാമ്പുകളുടെ തെരുവുകളില്‍ ശവങ്ങള്‍ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു.
ടൈഫസ് ജ്വരം
സഖ്യശക്തികള്‍ വാതില്‍ തുറക്കുമ്പോള്‍....
എല്ലാ വാതിലുകളും....
അകത്തുള്ളവര്‍ ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ പകച്ചുനോക്കുന്നു.
തങ്ങള്‍ സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെടുകയാണോ? നിത്യജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകാന്‍ കഴിയുമോ?
"ഞാനല്ല ഉത്തരവാദി," കാപ്പോ പറയുന്നു.
"ഞാനല്ല ഉത്തരവാദി," ഓഫീസര്‍ പറയുന്നു.
"ഞാനല്ല ഉത്തരവാദി."
പിന്നെ ആരാണുത്തരവാദി?
ഞാനിപ്പോള്‍ നിങ്ങളോട് സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ കുളത്തിലും അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ക്കിടയിലുമുള്ള തണുത്ത വെള്ളം
കൂട്ടത്തോടെ ആളുകളെ സംസ്‌കരിച്ച ശ്മശാനങ്ങളിലെ മാളങ്ങളില്‍ നിറയുകയാണ്,
ഉറഞ്ഞ, ചെളി കലങ്ങിയ വെള്ളം നമ്മുടെ ഓര്‍മ പോലെ കലങ്ങി മങ്ങിയത്.
യുദ്ധം ഉറക്കം തൂങ്ങുകയാണ്,
എങ്കിലും അതിന്റെ ഒരു കണ്ണ് എപ്പോഴും തുറന്നിടുന്നു.
പരിശോധനാഗ്രൗണ്ടുകള്‍ക്കും കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്കും ചുറ്റും വീണ്ടും പുല്ലുവളരുന്നു.
ഇപ്പോഴും അപകടം കനത്തുനില്‍ക്കുന്ന ഒരു പരിത്യക്തഗ്രാമം.
ശ്മശാനങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല.
നാസികളുടെ ദുസ്സാമര്‍ത്ഥ്യം ഇന്ന് കുട്ടിക്കളി മാത്രം.
മരിച്ച തൊണ്ണൂറ് ലക്ഷം ആളുകള്‍ ഈ നാട്ടിന്‍പുറത്ത് പ്രേതങ്ങളായുണ്ട്.
ഈ വിചിത്രമായ നിരീക്ഷണഗോപുരത്തില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് നമ്മള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്ന് അവര്‍ നിരീക്ഷിക്കുകയാണോ?
നമ്മുടെ പുതിയ കൊലയാളികളെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് തരാന്‍?
അവരുടെ മുഖം, നമ്മുടേതില്‍ നിന്നും വാസ്തവത്തില്‍ വ്യത്യസ്തമാണോ?
നമ്മുടെ ഇടയിലെവിടെയൊക്കെയോ ഭാഗ്യവാന്മാരായ കാപ്പോകള്‍ അതിജീവിക്കുന്നുണ്ട്
തിരിച്ചെടുക്കപ്പെട്ട ഓഫീസര്‍മാരും അജ്ഞാതരായ ഒറ്റുകാരും.
വിശ്വസിക്കാന്‍ വിസമ്മതിച്ചവരുണ്ട് അല്‍പനേരത്തേക്ക് മാത്രം വിശ്വസിച്ചവരുണ്ട്.
ആത്മാര്‍ത്ഥമായി ഈ നഷ്ടാവശിഷ്ടങ്ങള്‍ നാം പരിശോധിച്ചുനോക്കുകയാണ്,
പഴയ രാക്ഷസീയത എന്നെന്നേക്കുമായി തകര്‍ക്കപ്പെട്ട് ഈ കൂമ്പാരങ്ങളില്‍ കിടക്കുകയാണെന്ന മട്ടില്‍.
എന്നെന്നേക്കുമായി നമുക്ക് ഇത്തരം ക്യാമ്പുകളുടെ ശാപത്തില്‍ നിന്ന് മോചനം ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു എന്ന മട്ടില്‍
ഈ ബിംബങ്ങള്‍ ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് പിന്‍വാങ്ങുമ്പോള്‍, നാം വീണ്ടും പ്രതീക്ഷ പുലര്‍ത്തുന്നതായി ഭാവിക്കുന്നു.
ഇതൊക്കെ ഒരിക്കല്‍ മാത്രം ഒരു നിശ്ചിതസ്ഥലത്തും, സമയത്തും നടന്നതാണെന്ന് നാം കരുതുന്നു.
നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ളതിനെ നാം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്നു
മനുഷ്യരാശിയുടെ അവസാനിക്കാത്ത നിലവിളി നാം കേട്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്നു.
മലയാള പരിഭാഷ - കെ. രാമചന്ദ്രന്‍ സഹായം- പി. പ്രേമചന്ദ്രന്‍, നന്ദലാല്‍ ആര്‍.
Join MSone - Malayalam Subtitle for Everyone www.facebook.com/groups/MSONEsubs